به گزارش پایگاه خبری بهرواننیوز و به نقل از مرکز ارتباطات و اطلاعرسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری، عبدالحسن بهرامی، رئیس مراکز راهبری ستادهای توسعه اقتصاد دانشبنیان معاونت علمی، با اشاره به تحول اینوتکس در سالهای اخیر گفت: این رویداد از یک نمایشگاه صرفاً فناورانه فاصله گرفته و به سکوی تعامل میان شرکتهای دانشبنیان، سرمایهگذاران، صنایع، نهادهای سیاستگذار، شتابدهندهها و سایر بازیگران زیستبوم نوآوری تبدیل شده است.
به گفته بهرامی، این تحول با جهتگیری و پارادایم جدید معاونت علمی که بر اقتصاد دانشبنیان و اثرگذاری فناوری در اقتصاد تأکید دارد، همراستا است، اما اگر اینوتکس با معیار «نیاز واقعی زیستبوم» ارزیابی شود، هنوز یک گام مهم باقی مانده است: حرکت بیش از گذشته از «نمایش فناوری» به سمت «حل مسئله و معامله فناوری».
رئیس مراکز راهبری ستادهای توسعه اقتصاد دانشبنیان معاونت علمی تصریح کرد: نیاز امروز شرکتهای دانشبنیان صرفاً دیدهشدن نیست؛ آنها به مشتری، بازار، تأمین مالی، دسترسی به زنجیره تأمین صنایع بزرگ، استاندارد، مجوز، صادرات و قراردادهای پایدار نیاز دارند.
وی با اشاره به سمت دیگر این معادله گفت: صنایع نیز بیش از آنکه به معرفی صدها محصول نیاز داشته باشند، به راهکارهایی برای کاهش هزینه، افزایش بهرهوری، بومیسازی فناوریهای راهبردی و حل چالشهای فناورانه خود نیاز دارند.
بهرامی با بیان اینکه اینوتکس ظرفیت بالایی برای پاسخگویی به نیازهای زیستبوم دارد، بر لزوم سنجش موفقیت آن بر اساس شاخصهای اثرگذار تأکید کرد و گفت: موفقیت نهایی این رویداد باید با تعداد و ارزش قراردادهای فناورانه، سرمایهگذاریهای شکلگرفته، همکاریهای صنعتی، ورود محصولات به بازار و حل مسائل واقعی صنایع اندازهگیری شود، نه صرفاً تعداد شرکتکنندگان و بازدیدکنندگان.
رئیس مراکز راهبری ستادهای توسعه اقتصاد دانشبنیان معاونت علمی در تبیین پارادایم جدید این معاونت اظهار کرد: مأموریت مرکز راهبری ستادها را میتوان حرکت از «شرکتمحوری» به «مسئلهمحوری و زنجیرهمحوری» دانست؛ یعنی ابتدا باید مسائل و گلوگاههای مهم هر صنعت شناسایی و سپس ظرفیت شرکتهای دانشبنیان برای حل آن مسائل سازماندهی شود.
به گفته وی، نخستین اقدام در این چارچوب، شناسایی گلوگاههای فناورانه صنایع است. باید مشخص شود در هر زنجیره ارزش، کدام فناوریها، تجهیزات، مواد، خدمات و فرایندها بیشترین ارزش اقتصادی یا بیشترین وابستگی خارجی را ایجاد میکنند و سپس شرکتهای توانمند داخلی برای حل این گلوگاهها شناسایی شوند.
وی دومین اقدام را اتصال نظاممند شرکتهای دانشبنیان به صنایع بزرگ و پیشران عنوان کرد و گفت: یکی از مسائل قدیمی زیستبوم این بوده که شرکت دانشبنیان محصول دارد، اما به بازار صنعتی دسترسی ندارد. مرکز میتواند نقش «واسطه توسعهای» را ایفا کند؛ یعنی مسئله صنعت را به زبان فناورانه تبدیل و ظرفیت شرکتها را به نیاز واقعی صنعت متصل کند.
بهرامی سومین اقدام را تمرکز بر توسعه محصول تا مرحله بازار دانست و تأکید کرد که صرف تولید نمونه اولیه کافی نیست و باید زنجیرهای از توسعه فناوری، اعتبارسنجی، استاندارد، تولید صنعتی، تأمین مالی، خرید نخست و توسعه بازار در کنار هم دیده شود.
وی چهارمین اقدام را ایجاد تقاضای فناورانه برشمرد و گفت: اگر فناوری قرار است به ارزش اقتصادی تبدیل شود، سیاستگذاری نباید فقط بر سمت عرضه متمرکز باشد و باید برای صنایع نیز مشوقهایی ایجاد شود.
رئیس مراکز راهبری ستادهای توسعه اقتصاد دانشبنیان معاونت علمی با اشاره به یکی دیگر از کارکردهای رویدادهایی مانند اینوتکس اظهار کرد: این رویدادها در زیستبوم نوآوری نقشی مهم دارند که شاید در نگاه اول کمتر دیده شود؛ کاهش هزینه جستوجو و ایجاد اعتماد میان بازیگران مختلف است.
وی توضیح داد: یک شرکت دانشبنیان ممکن است فناوری مناسبی داشته باشد، اما نداند کدام صنعت به آن نیاز دارد. یک صنعت نیز ممکن است مسئله مشخصی داشته باشد، اما از وجود راهکار فناورانه مناسب در کشور مطلع نباشد. سرمایهگذار هم ممکن است به دنبال یک فرصت فناورانه بگردد. در چنین فضایی، رویدادهایی مانند اینوتکس میتوانند زمینه آشنایی و ارتباط میان این بازیگران را فراهم کنند و مسیر تبدیل ظرفیتهای فناورانه به همکاری، قرارداد، سرمایهگذاری و ارزش اقتصادی را کوتاهتر کنند.
دیدگاههایی که حاوی ناسزا و افترا است، به هیچ عنوان پذیرفته نمیشوند
برای بهتر و روانتر خوانده شدن دیدگاه شما، بهتر است از متن به صورت فارسی استفاده کنید نه با حروف فینگلیش
موارد درگیری با کاربران در پاسخ به دیدگاه دیگر کاربران پذیرفته نمیشود