در شرایط بحرانی، مغز انسان دائماً در حالت هشدار قرار میگیرد. این وضعیت باعث افزایش اضطراب، اختلال در خواب، کاهش تمرکز و حتی بروز علائم جسمی میشود.
در شرایط بحرانی، مغز انسان دائماً در حالت هشدار قرار میگیرد. این وضعیت باعث افزایش اضطراب، اختلال در خواب، کاهش تمرکز و حتی بروز علائم جسمی میشود. کودکان نیز با وجود درک کمتر، این اضطراب را از والدین دریافت میکنند.
اخبار مداوم و بدون کنترل، یکی از مهمترین منابع اضطراب است.
راهکارها:
تعیین زمان مشخص برای پیگیری اخبار
محدود کردن زمان هر بار مشاهده
پرهیز از اخبار قبل از خواب
حذف نوتیفیکیشنها
دوری از تصاویر آزاردهنده
۲. برونریزی سالم هیجانات
سرکوب احساسات، اضطراب را تشدید میکند.
روشهای مؤثر:
نوشتن احساسات
صحبت با فرد قابل اعتماد
فعالیت بدنی
گریه یا تخلیه هیجانی در فضای امن
۳. حفظ ساختار و روتین روزانه
روتین، حس پیشبینیپذیری ایجاد میکند و اضطراب را کاهش میدهد.
نمونهها:
زمان مشخص خواب و بیداری
برنامه غذایی منظم
زمان بازی و تعامل
۴. تقویت ارتباط عاطفی در خانواده
در بحرانها، کودکان بیش از هر زمان به امنیت عاطفی نیاز دارند.
نکات مهم:
گوش دادن بدون قضاوت
تأیید احساسات کودک
اطمینان دادن از حضور و حمایت
۵. ایجاد لحظات مثبت و مشترک
فعالیتهای ساده خانوادگی میتوانند نقش «پناه روانی» داشته باشند.
پیشنهادها:
بازیهای گروهی
تماشای فیلمهای شاد
آشپزی مشترک
شوخی و خنده
۶. آموزش تکنیکهای آرامسازی
این مهارتها به تنظیم هیجانات کمک میکنند.
تمرینهای پیشنهادی:
تنفس دیافراگمی
ذهنآگاهی
مدیتیشن
پیادهروی
نقاشی و هنردرمانی
نوشتن احساسات
در صورت مشاهده این نشانهها:
اضطراب شدید و مداوم
تغییرات رفتاری کودک
اختلال خواب
بیانگیزگی یا گوشهگیری
دریافت کمک تخصصی ضروری است.
جمعبندی
در شرایط بحران، نمیتوان استرس را بهطور کامل حذف کرد، اما میتوان آن را مدیریت کرد. خانوادهای که بتواند آرامش نسبی خود را حفظ کند، بهتر میتواند از این شرایط عبور کند.
نویسنده:
نازنین مظهری – کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی
دیدگاههایی که حاوی ناسزا و افترا است، به هیچ عنوان پذیرفته نمیشوند
برای بهتر و روانتر خوانده شدن دیدگاه شما، بهتر است از متن به صورت فارسی استفاده کنید نه با حروف فینگلیش
موارد درگیری با کاربران در پاسخ به دیدگاه دیگر کاربران پذیرفته نمیشود